Milion pięknych słów... pełnych obłudy.

Często ktoś mnie pyta , jakie mam zdanie na temat ludzi,

szczerze? to śliski temat i łatwo się nim pobrudzić 

i utknąć w tym bagnie i przyjąć wydawanie opinii jako życiową pasję,

a to z lekka nie dla mnie i tego uniknąć chcę właśnie.

Obsmarować komuś dupę , jest łatwiej niż później zwrócić honor,

i spojrzeć prosto w oczy przy czym ze wstydu nie spłonąć.

Tak łatwo jest oceniać ludzi , podczas gdy sami popełniamy błędy,

robimy coś wbrew sobie , poniżając się by zyskać czyjeś względy.

Przez chęć przynależności do grupy , tak łatwo zgubić własne ego,

fajnie jest mieć przyjaciół fakt , ale nie kosztem zdania swego,

bo co to za przyjaciel skoro nie potrafi uszanować tego,

że też masz swoje poglądy , charakter i potrzebujesz szacunku od niego.

Wtedy nie jesteś jego przyjacielem i bardziej jak niewolnik,

cieszysz się z wszystkiego co powie twój mentor- przewodnik.

Przestań kurwa , bo to nawet nie jest już śmieszne,

kiedy gotów jesteś przyjąć potwarz z uśmiechem krzycząc: "Jeszcze"

I to wcale nie jest zajebiste , kiedy z "ziomeczkami" na osiedlu stoisz,

zaczepiasz kogoś i czujesz dumę ,że ten ktoś się Ciebie boi?

Raczej Cie ignoruje , bo po prostu jest ponad to , taka prawda

i tym samym Ci udowadnia jak nisko upadłeś , robiąc z siebie klauna.

Ale co tam? Ty i tak wiesz lepiej wszystko o wszystkich,

puszczasz plotę w obieg , dumny z siebie , rozpalasz w oczach iskry.

Ciekawym jest fakt , że kiedy trafisz na kogoś kto odwróci się i spuści Ci wpierdol

ziomki będą stać obok , patrząc w chodnik , udając ,że im wszystko jedno.

Śmieszy mnie to , i widzę to coraz częściej , że takich typów są setki,

chcą być czyimiś żołnierzami na wysyłki , bo uważają to za prestiż.

Dzieci wojny , traktują to priorytet , jak swoją życiową lekcję,

i gotowi klęczeć nisko jak  dziwka , w zamian za protekcję.

Nie wiem , nie reaguję , tylko czasem to rozkminiam  szukając w tym sensu,

i kiedy go nie znajduję , przecieram oczy , stwierdzając ,że tak dalej jest tu.

Druga sprawa , kiedy w życiu góruje najczystsza hipokryzja,

akurat w tej kwestii , sam się na tym łapie , chociaż wstyd się czasem przyznać.

Jedyne co mam na swoje usprawiedliwienie , to że ciągle z tym walczę,

i zanim powiem słowo krytyki , próbuję podejść do sytuacji z dystansem.

Wiem ,że czasem po prostu się nie da i słów wypowiedzianych nie zawrócę,

ale mimo ,że popełniam błędy to mam wrażenie , że wciąż się na nich uczę.

Ale tyle o mnie , wiem nie jestem święty , ale  to jest temat w treści szerszy , 

teraz chcę przelać trochę treści o tym co widzę , ocenić na zimo , ubrać to w wersy.

Hipokryzja , niestety , to coś co stało się w tych czasach na porządku dziennym,

opierdolić komuś dupę za coś co zrobił , godzinę później popełniając te same błędy.

Akcje typu : Słyszałeś co ta panna opierdala? Dziś jest  z tym , później z innym typem,

kiedy tak naprawdę same w klatkach  kręcą dupą  i atakują kluby co weekend...

Kuszą i zwodzą... uważają ,że to jest ich broń -seksapil , wydaje się to seksi

a później płacz i lament ,że typ był z Nią tylko po to ,żeby za friko popieprzyć.

Ale to ta panna jest dziwką , bo ma znowu nowego typa,

a może  prawda jest taka ,że poprzedni ją wykorzystał i wyszedł z tego przypał.

I co ,że próbuje odbudować zaufanie i ułożyć sobie jakoś wszystko od nowa?

Skoro te zawistne suki wiedzą swoje i  nie przestaną spekulować.

Czego nie wiedzą naprawdę , dopowiedzą tak umiejętnie i realnie,

że ktoś inny uwierzy , poda to dalej i zrujnuje opinię tej pannie.

Dziwi mnie to coraz bardziej , chociaż już przestało wkurwiać,

bo z "durniem" się nie dyskutuje... lepiej olać tego "durnia".

Wszystko zależy od psychiki i osobistego podejścia do sprawy,

bo z niewinnych akcji , typu: ten to , ta tamto, może wejść nam to w nawyk.

A wtedy przestajemy ,żyć własnym życiem , karmiąc się życiem innych,

i staje się to zamkniętą klatką pełną pomówień , ja próbuję znaleźć wytrych.

I odciąć się od tego chociaż w jakiejś możliwej, minimalnej części,

bo tego nie da się całkowicie z siebie wyrzucić a jedynie w jakimś stopniu zmniejszyć.

Chociaż to kusi i często ma nad nami przewagę , co daje się zobaczyć w skutkach,

zanim ocenisz , najpierw musisz poznać , czy to ułożona dziewczyna czy prostytutka,

czy typ w air maxach , menel na przystanku , czy też  chłopaki na murkach,

wczuj się w ich rolę , pomyśl jak się czują i czy sam byś się nie wkurwiał,

gdyby ktoś po jednym spojrzeniu na Ciebie , wydał swój werdykt i zbudował o Tobie zdanie,

i chociaż  nawet Cię nie zna tak naprawdę, komentuje do wszystkich wokół i wprowadza zamęt.

A ty dowiadujesz się od innych , że to nie jest fair co zrobiłeś ,że to ,że tamto,

a ty robisz wielkie oczy , słuchając w amoku czegoś , co kurwa nie jest prawdą.

Co nigdy nie miało miejsca , co miejsca mieć nie będzie bo to byłoby wbrew Tobie,

i zanim sam wydasz swój werdykt i zabierzesz komuś honor , wciśnij STOP i przypomnij sobie,

jak sam się czułeś , kiedy ktoś komu ufałeś albo ktoś kogo widziałeś przelotem kilka razy,

obsmarował Cię konkretne , nieświadom ,że to do Ciebie doszło , mijał Cię z uśmiechem na twarzy.

Bo to nie zależy od Ciebie , czy kogoś nienawidzisz , czy wciąż okazujesz serce,

to indywidualna sprawa czy honor i szczerość to tylko słowa, czy o wiele więcej.

Wiem ,że sam często wydaje opinie , często nie poprawne , często destrukcyjne,

i głupio mi z tym i teraz wiem ile to kosztuje i konsekwencje przyjmę.

Ale uwierz ,że staram się i nie wydaję już opinii zanim kogoś nie poznam ,

a jeśli czasem zboczę z drogi , staram znaleźć znów drogowskaz 

i ogarnąć się na momencie , żeby znowu nie żałować,

bo po co żyć nienawiścią? po co ją w sobie chować?

Bo tak naprawdę nie ważne , czy się upijasz co dnia ,wciągasz proszek czy palisz worek blantów,

czy nosisz dresy , rurki , sweter , bluzę z kapturem czy spodnie do kantu,

ważniejsze jest to ,żebym mógł się z Tobą dogadać i czuć ,że nie muszę niczego udawać,

móc brać coś bez spiny i bez spiny móc  coś oddawać.

Pożyczać Ci kwit albo samemu iść w kredo , bo hajs się nie zgadza,

mówić bez strachu w twarz kiedy coś wkurwia albo przeszkadza.

Bo co mi to da ,że opierdolę Ci plecy a później będę  udawać kumpla,

skoro to nic nie zmieni i dalej będę się wkurwiać,

że coś nie gra ,że znowu jakaś spina i nie potrzebne zgrzyty,

więc jeśli chcę coś o Tobie mówić to tylko wtedy kiedy jesteś przy tym.

Łatwe to nie jest , ale to jest o wiele lepsze , i to jest właśnie odwaga,

i mimo ,że czasem zamiast zbliżyć oddala i szkodzi zamiast pomagać.

To jednak prościej mi z tym , to taka szczerość na której chcę budować relacje,

i mimo ,że ludzie się przez to ode mnie odwracają i zauważam dziwne reakcje.

To nikt nie mówił ,że będzie lekko i to  jest ta trudna sztuka i sam się w niej gubię i zapętlam błędy,

ale lepiej próbować coś z tym robić , niż pluć ciągle ze złości i do krwi zagryzać zęby.

Stawiam temu opór i mam świadomość ,że może mnie ten ogień strawić i pogrzebać wśród zgliszczy

kiedy wszyscy się ode mnie odwrócą i jedynym ich zamiarem będzie to by mnie zniszczyć.
I za okazane serce , odpłacą mi przeciwieństwem i moje dobre chęci  uznają jako mój obowiązek,
to ciągle staram się zrozumieć i stale się uczę życia wyciągając wnioski z błędów , nigdy z książek.

Mimo wszystko nadal widzę w tej nauce jakiś cel , dążę ku niemu powoli i myślę ,że chyba to dobrze,

ale nic nie ma za darmo  a same chęci nie wystarczą   i  wciąż pamiętam ,że muszę jeszcze do tego celu dotrzeć.

 
To tyle....